Często od dorosłych i nie tylko, można usłyszeć słowa "co ty możesz wiedzieć o życiu?" bądź równie podobnych sformułowań. Przeważnie padają słowa, aby poczekać aż się dorośnie. Gdy prosi się ich o pomoc, to bagatalizują to, bo nasze problemy mierzą swoją miarą. Tylko każdy z nas patrzy na świat z innej perspektywy. Każdy przeżywa wszystko inaczej niż druga osoba. Gdzie dla 15-letniej Madzi utrata przyjaciółki może być końcem świata. Tak dla dorosłych jest to tylko błahostka. Gdzie, ona nie daje sobie z tym rady, otrzymuje tylko "takie problemy to nie problemy". I to nie jej wina, że przeżywa to w ten a nie inny sposób. Gdzie rozum jej podpowiada "nie jesteś do niczego zobowiązana", tak ona sięga po najgorsze wyjścia z możliwych. Myśli samobójcze, które często są zrealizowane, ale przecież "to nie są prawdziwe problemy".
Dla dorosłych końcem świata może być popadnięcie w długi, a dla młodszego pokolenia prześladowanie w szkole, brak znajomych, utrata bliskiej osoby itd.:
Nie powinniśmy ignorować, śmiać się z kogoś problemów, przez które dla nich wali się świat, a Ciebie one by nie obeszły. Nie znamy ich miary. Nie mamy pojęcia ile dla nich znaczy jakiś problem. I to nie ich wina, że są wrażliwi, jak bardzo dotknęła ich jakaś sytuacja.I nie można sobie wmawiać, że wymyślamy tylko bo nie mamy nic do roboty, że wyolbrzymiamy dany problem. To nie jest kwestia naszej decyzji.







Dodatkowo macie tutaj zdjęcia. Proszę, poklikajcie w linki pod nimi! :)